ประวัติ

ชาวผู้ไทยเป็นกลุ่มชาติพันธ์ที่ใหญ่ที่สุดรองลงมาจากกลุ่มไทยลาว ชาวหนองสูงเป็นผู้ไทยดำถิ่นกำเนิดคือเมืองนาน้อยอ้อยหนู หรือเมืองแถง ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นเดียนเบียนฟู อยู่ในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเวียดนาม (เวียดนามเหนือ) ต่อมาเกิดความแห้งแล้งกันดาร จึงอพยพมา  ตั้งเมืองใหม่ที่เมืองวังและเมืองคำอ้อ ซึ่งอยู่ในแขวงสุวรรณเขต ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวปัจจุบัน

                   ในสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีท้าวสีหนาม (สิงห์) เจ้าเมืองคำอ้อเป็นผู้นำ ได้พาผู้คนจากเมืองคำอ้อ 806 คน เมืองวัง 852 คน รวม 1,658 คน อพยพข้ามแม่น้ำโขงมาขึ้นฝั่งประเทศไทยที่ท่าเมืองมุกดาหารอนุญาตให้มาตั้งถิ่นฐานอยู่ดงบังอี่ แขวงเมืองมุกดาหาร ต่อมาได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ตั้งบ้านหนองสูง เป็น “เมืองหนองสูง” โดยมีสารตราตั้งเมืองและเจ้าเมืองมา เมื่อวันศุกร์ แรม 11 ค่ำ เดือน 8 ปีมะโรง จ.ศ. 1206 ตรงกับวันที่ 9  สิงหาคม พ.ศ. 2387 ให้ท้าวสีหนาม (สิงห์) เป็นเจ้าเมืองหนองสูง  ชื่อ “พระไกรสรราช” ทำราชการขึ้นกับเมืองมุกดาหาร  ปัจจุบันอำเภอหนองสูงมีชาติพันธุ์ผู้ไทยจำนวนมากที่สุดของจังหวัดมุกดาหาร ประชากรเป็นชาวผู้ไทย จำนวน 19,500 คน คิดเป็นร้อยละ 95 ของประชากรทั้งหมดของอำเภอหนองสูง จึงยืนยันได้ว่าอำเภอหนองสูงเป็นถิ่นฐานของชาวผู้ไทย ที่มีอัตลักษณ์ ศิลปวัฒนธรรมชาติพันธุ์ผู้ไทย หนึ่งเดียวของจังหวัดมุกดาหาร

เพื่อเป็นการอนุรักษ์วัฒนธรรมของชนเผ่าผู้ไทย และเสริมสร้างความรัก ความสามัคคี และเป็นศูนย์รวมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมของชาวผู้ไทยในเขตเทศบาลตำบลหนองสูงเหนือและอำเภอหนองสูง และเป็นการรำลึกถึงและเชิดชูคุณูปการพระไกรสรราช เจ้าเมืองหนองสูง เผยแพร่ให้ชนรุ่นหลังได้ทราบและเกิดความภาคภูมิใจในบรรพบุรุษที่ได้สร้างบ้านแปลงเมืองจนมาถึงทุกวันนี้ ประกอบกับยังเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยว เปิดเมืองให้ประชาชนทั่วไป นักท่องเที่ยวทุกสารทิศได้รับรู้ ประทับใจ